loading...

لبخند می زنم

بازدید : 36
يکشنبه 13 ارديبهشت 1399 زمان : 11:23

یادمه توی دین و زندگی دبیرستان، در اثبات وجود روح، یکی از دلایل این بود که انسان همواره "من" بودن خودش رو احساس میکنه در گذر زمان، حتی اگه دستش قطع بشه، حس نمیکنه چیزی از من بودنش کم شده، و مثلاً با اینکه هر شش سال یکبار تمام عناصر بدن جایگژین میشن باز هم احساس نمی‌کنیم عوض شدیم و کارهای خوب و بد گذشته‌مون رو همچنان به خودمون نسبت میدیم.

ولی برا خود من چیزی که سوال ایجاد میکنه افرادی هستند که یا به دلیل آلزایمر، یا بخاطر ضربه به سر، حافظه‌شون رو از دست میدن و دیگه گذشته‌شون رو از خود نمیدونن. "من" اونها با از بین رفتن نورون‌های عصبی دچار نقصان میشه. خب آیا هنوز هم این استدلال برای اثبات روح استدلال درستیه؟

به نام قانون، به کام مادون!
برچسب ها
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 1

آمار سایت
  • کل مطالب : 13
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 174
  • بازدید کننده امروز : 175
  • باردید دیروز : 2
  • بازدید کننده دیروز : 3
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 207
  • بازدید ماه : 350
  • بازدید سال : 2485
  • بازدید کلی : 4607
  • کدهای اختصاصی